De maan draait om de aarde, de aarde draait om de zon, en die twee banen liggen niet vlak op elkaar. Ze staan onder een hoek van ruim vijf graden. Daardoor kruisen ze elkaar op precies twee plekken. Die twee snijpunten heten de maansknopen. Ze zijn geen planeet en geen ster. Ze zijn de plek waar twee bewegingen elkaar raken.

In de astrologie wijst de noordelijke knoop de richting aan waar je naartoe groeit. De zuidelijke knoop ligt er recht tegenover: dat is wat je al kunt, wat vertrouwd voelt, waar je in terugvalt als het spannend wordt.

Mijn eigen noorden

Astrologie was niet iets waar ik mij veel mee bezighield. Mijn sterrenbeeld is Schorpioen, een waterteken. Lief is een vurige Ram. Volgens een collega uit een ver verleden die er meer verstand van had dan ik, was dat een onmogelijke combinatie. Water en vuur.

Ondertussen zijn we zo’n achtendertig jaar samen. We hebben het tegendeel zo langzamerhand wel bewezen.

Inmiddels heb ik geleerd dat de noordknoop een richtingwijzer is.

Mijn zuidknoop staat op negentien graden Maagd: analyseren, verbeteren, de boel op orde houden. Daar ligt mijn ervaring al. Astrologen zeggen dat de zuidknoop laat zien waar je goed in bent, wat je in eerdere levens mogelijk al hebt geleerd, en waar je dus moeiteloos naar teruggrijpt. Bagage die je al verworven hebt en meeneemt in je rugzak, op deze reis die je leven heet.

Recht daartegenover ligt mijn noordknoop, op negentien graden Vissen, in het negende huis. Daar beweeg ik naartoe. Vissen gaat over overgave en vertrouwen. Over loslaten wat je toch niet in de hand hebt, en durven vertrouwen zonder eerst bewijs te vragen. Het negende huis gaat over verre reizen en over de zoektocht naar zin. Dat is wat ik in dit leven kom leren. Mijn zielsmissie.

Eind 2018 begon ik aan een moodboard. Om een of andere reden kwam ik er niet verder mee, en het verdween in een hoek van mijn werkkamer. Toen ik daar een tijd later orde in de papieren bende schiep, kwam het weer boven water. In het midden zat een kaart: “Door los te laten zonder angst ontvang ik alles wat ik nodig heb.” Op de achtergrond dobberde een boot van het Lamu Yoga Festival in Kenia. Een dag later kreeg ik een mail dat de registratie voor dat festival geopend was. Ik heb mijn praktische bezwaren weggewuifd en ben gegaan.

Loslaten, vertrouwen, een verre reis. Precies de kant waar mijn noordknoop heen wijst, op een bord dat ik jaren eerder zelf had gemaakt. Onbewust had ik ze allang meegenomen in mijn leven. Nu ik dit weet, is het een bevestiging, en kan ik ze in dit leven bewuster inzetten.

Een zielsmissie laat zich niet uittekenen. Ze ontvouwt zich, en ze doet dat in haar eigen tempo. Slow but steady, zoals de slakken die ik in mijn boek beschrijf.

De knoop wijst een richting aan. Hij zegt niet welke stap je zetten moet, en hij zegt al helemaal niet wanneer. Dat blijft aan jou. Het pad ontstaat als je erop gaat lopen.

Loop je liever niet alleen? De Reis van de Held(in) gaat langs de twaalf stappen van de heldenreis, twaalf manen lang, met een kleine kring reisgenoten. Elke stap begint bij nieuwe maan. Meer informatie over deze reis vind je hier.

Liever kleine eerste stappen? Het gratis stappenplan Zero to Hero loopt met je langs de twaalf stappen van de heldenreis, in je eigen tempo. Je vindt het op mijn site.

Waar wijst jouw noorden naartoe?